به نام خدا
احسان حاتمیکیا، فرزند «محمد» و «ملکتاج» از طایفه بازگیر، در هفتم خرداد ماه سال 1355 در خرمآباد به دنیا آمد. شور زندگی و قلب مهربانش او را به مسیر تحصیل ادبیات فارسی راهنمایی کرد. او این مسیر را تا گرفتن درجه دکتری و سالها زحمت در زمینه ادبیات معاصر و شاهنامهپژوهی ادامه داد.
او دبیر آموزش و پرورش بود. معلمی بسیار مسئولیتپذیر که علاوه بر پرورش شوق نوشتن و علاقه به ادبیات فارسی در دانشآموزان، دوست و راهنمای آنان در زندگی بود.
قلب مهربان او، پناه همسر و دخترانش و مهربانی و دلسوزیاش یار خانواده، دوستان، همکاران و دانشآموزانش بود.
نهم دی 1404، سهشنبهای که رفتن ناگهانی او، غمی عمیق را همراه عزیزانش کرد.
به امید روزی که این خاک، پیش از در آغوش کشیدن فرزندانش، به آنان فرصت آزادی و زندگی عادلانه بدهد و قدر آموزگاران دلسوز وطنش را بیشتر بداند که این، آرزوی یک پدر آموزگار و عاشق به اسم احسان است…