حاجیهخانم عالیه علیخانی در یازدهم آبانماه سال ۱۳۱۵ در روستای مهدیآباد اردهال چشم به جهان گشود. پدر بزرگوار ایشان، مرحوم حاج خلیلالله، از معتمدان و چهرههای شناختهشده آن دیار بود.
آن بانوی ارجمند، سراسر عمر خویش را با ایمان، نجابت و پاکدامنی سپری کرد. زنی مؤمن، درستکار و پارسا بود که دل مهربان و روح بلندش، پناه و مایه آرامش خانواده و اطرافیانش به شمار میرفت. مهربانی و دلسوزیاش زبانزد بود و در سختیها و فراز و نشیبهای زندگی، همواره با صبوری و توکل، چراغ امید را در خانه روشن نگاه میداشت.
او مادری فداکار و همسری همراه و وفادار بود؛ مادری که با عشق و ازخودگذشتگی، فرزندان خود را پرورش داد و همسری که با مهر و درایت، یار و یاور زندگی بود. پاکدامنی، ایمان استوار و اخلاق نیکویش، میراثی گرانبها برای خانواده و یادگاری ماندگار برای همه کسانی است که افتخار همنشینی با او را داشتهاند.
آن بانوی مؤمن و پرهیزگار، سرانجام در نوزدهم دیماه سال ۱۴۰۴، در سن ۸۹ سالگی و پس از بستری شدن در بیمارستان آیتالله یثربی کاشان، دعوت حق را لبیک گفت و به سوی معبود خویش شتافت.
پیکر آن مرحومه در جوار بارگاه مطهر امامزاده فضل بن موسی بن جعفر(ع) آرام گرفته است. یاد و نامش همواره در دلها زنده و خاطرهاش جاودان باد.