یادکد

طیبه عنابستانی، بانویی از جنس آرامش و عشق بود؛ عاشق حضرت زهرا(س)، خوش‌اشک در روضه‌ها و بی‌منت مهربان:)

 حتی اگر بدی می‌دید، باز هم خوبی می‌کرد و دلش را به روی همه باز می‌گذاشت. 

نذر شله‌زرد اربعینش میان مردم مثل عطر مهربانی می‌پیچید و فرزندانش—فاطمه، عاطفه و محمدرضا—هنوز آن چراغ روشن را به یاد مادر ادامه می‌دهند. 

او در ۷ بهمن ۱۴۰۰، در مشهد به آرامش ابدی رسید، اما لبخندش، مهربانی‌اش و ردّ روشن محبتش هنوز در دل‌ها زندگی می‌کند

قسم به وعده شیرین من یمت یرنی 

که من ایستاده بمیرم به احترام علی 

شادی روح کنیز حضرت زهرا سلام الله علیها و تمامی عزیزان آسمانی مان فاتحه ای همراه با سلامی بر امام حسین علیه السلام هدیه نماییم.

?️?