یادکد

شهید مهدی کریمی فرزند قربانعلی در سال ۱۳۴۴ در خانواده‌ای مذهبی و متوسط در تهران چشم به جهان گشود. او از همان کودکی با سختی‌های زندگی آشنا شد و از سن ۷ سالگی، پس از پایان مدرسه در صبح‌ها، بعدازظهرها به کار بنایی می‌پرداخت. این روند تا ۱۲ سالگی او ادامه داشت و پس از آن در یک کارخانه شکلات‌سازی مشغول به کار شد.

ایشان تحصیلات ابتدایی خود را به پایان رساند و وارد مدرسه راهنمایی شد. با اوج‌گیری انقلاب اسلامی، فعالیت‌های سیاسی او نیز آغاز شد و در تمامی راهپیمایی‌ها علیه رژیم شاه حضور فعالی داشت. در سن ۱۳ سالگی به عضویت بسیج درآمد و فعالیت خود را در انجمن‌های مذهبی و سیاسی ادامه داد. اما به دلیل مشکلات معیشتی و فشارهای زندگی، ناچار به ترک تحصیل شد و راهی دیگر برگزید.

او عاشق جبهه و شهادت بود و حضور در میدان جنگ را بر همه چیز ترجیح می‌داد. از آنجا که تک‌پسر خانواده بود، پدرش با رفتن او به جبهه مخالفت می‌کرد. اما مادرش که به عشق و علاقه فرزندش به این راه ایمان داشت، رضایت پدر را جلب کرد و مهدی توانست راهی جبهه شود. 

مهدی کریمی در تمام مراحل زندگی، پیرو راستین خط امام خمینی (ره) بود و در مراسم‌های عبادی و سیاسی مانند نماز جمعه و دعای کمیل حضوری مستمر داشت. او چندین بار راهی جبهه شد. در سومین اعزام، در اثر موج انفجار دچار آسیب دیدگی شدید از ناحیه گوش گردید و در بیمارستان طرفه تهران بستری شد. اما آنقدر به خدمت و حضور در جبهه عشق می‌ورزید که پیش از بهبودی کامل، از بیمارستان فرار کرد و دوباره به خط مقدم بازگشت. پس از مدتی، به دلیل وخامت حالش بار دیگر به بیمارستان منتقل شد و این بار بخشی از شنوایی خود را برای همیشه از دست داد.

با وجود این معلولیت، دست از خدمت برنداشت و به عنوان محافظ در کنار آیت‌الله خامنه‌ای (رئیس جمهور وقت) مشغول به کار شد. سپس به مجلس شورای اسلامی رفت و به مدت یک سال، محافظت از آیت‌الله هاشمی رفسنجانی (رئیس وقت مجلس) را بر عهده داشت. اما دل در گرو جبهه داشت و سرانجام با وجود مسئولیت مهم اش در مجلس، داوطلبانه به عنوان فرمانده گروهان عازم منطقه عملیاتی شد.

آخرین مأموریت او به جزیره مجنون انجامید. در جریان یکی از عملیات‌ها، بر اثر بمب‌های شیمیایی دشمن بعثی به شدت مجروح شد. به مدت یک هفته به تهران منتقل گردید و پس از بهبودی نسبی، بار دیگر راهی جبهه شد. در بازگشت، در یک سانحه سقوط هلی‌کوپتر مجروحیت دیگری یافت. سرانجام این بار، در تاریخ ۴ فروردین ماه ۱۳۶۳، در حالی که هنوز ۱۹ سال بیشتر نداشت، در منطقه جزیره مجنون به آرزوی دیرینه‌اش رسید و به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

پیکر مطهر این شهید والامقام در بهشت زهرای تهران، قطعه ۲۷، ردیف ۲۷، آرمیده است.