«هر جا که چشم میگردانی، رد پایِ بیبدیلِ حضرتِ حق است که در تار و پودِ خاکِ زرخیز و زمینهای حاصلخیزِ «زرامین» نقش بسته؛ سرزمینی که برکتِ نانِ سفرههای مردمانش، رهآوردِ همین پیوندِ دیرین با زمین است.
در هشت کیلومتریِ جنوبِ غربیِ نهاوند، آنجا که دامنههای سترگِ زاگرس، آغوشِ پرمهرشان را بر روستایی با چشماندازی مسحورکننده گشودهاند، مردمانِ «زرامین» با گویشِ دلنشینِ لکی و روحی به زلالیِ کوهستان، بر خوانِ گستردهی نعمتِ الهی، روزگار سپری میکنند. معاششان، جانمایهای است از عرقِ جبینِ مردانی که در کشتزارهای گندم، جو و گشنیز، و در سایهسارِ باغهای سیبی که عطر و طعمشان زبانزدِ خاص و عام است، ریشه دواندهاند.
در این میان، دستانِ هنرمندِ زنانِ روستا، پابهپای مردان، نه تنها در کشت و کار و دامپروری که در پیچوتابِ رنگ و نقشِ قالی نیز روایتگرِ اصالتاند. آنان تار و پود را به هم میبافند و قالیِ «عشوند» را با اصالتِ زرامین پیوند میزنند؛ اثری ماندگار که میراثی است خانوادگی، دستبهدست گشته از مادر به دختر، تا هنر را با زندگی گره بزند. امروز نیز، فرزندانِ این دیار، در کنارِ پاسداری از این پیشهی اجدادی، در مسیرِ کسبِ مدارجِ عالیِ علمی گام برمیدارند تا آیندهای روشنتر برای این خاک رقم زنند.
در روزگارانی که بانگِ جنگ طنینانداز بود و ماندن در خانه، بر قامتِ غیرتمندان گران میآمد، جوانانِ رعنای زرامین، از آن نوجوانانِ چهاردهسالهی پرشور تا نوگلانِ تازهداماد، با دعای خیرِ مادرانی که بدرقهشان کردند، راهیِ میدانِ بلا شدند. آنان با رشادتِ خویش، نامِ «زرامینِ سفلی» را به عنوان روستایی نمونه بر تارکِ تاریخِ پرفراز و نشیبِ ایران حک کردند. تقدیمِ ۳۲ شهیدِ سرافراز، آزادهای سرافراز و جانبازانی که یادگارانِ دفاعاند، در کنارِ حضورِ سبزِ جوانانِ مدافعِ حرم در صیانت از ارزشهای انقلاب، گواهی است بر این حقیقت که زرامین، برای همیشه در قلبِ سرزمینِ پارس، مانا و استوار باقی خواهد ماند.»
این صفحه با هدف گرامیداشتِ یاد و نامِ شهدا و درگذشتگانِ روستای زرامین سفلی و ادای احترام همیشگی به مقام والای آنان ایجاد شده است.»